Theodorus Tiro

Zijn verhaal berust op legende. Het enige dat we zeker weten is dat hij omwille van Christus de marteldood onderging.

Volgens de legende was hij een recruut (= 'tiro') in het Romeinse leger ten tijde van keizer Maximinianus (284-305). Omdat hij christen was, weigerde hij de verplichte offers te brengen voor de Romeinse goden. Om zijn overtuiging kracht bij te zetten zou hij vervolgens de tempel van Kybele te Euchaita, een plaatsje vlakbij Amasea in de provincie Pontus, in brand hebben gestoken. Dat kwam hem te staan op de doodstraf. Na pijnlijke folteringen, waarbij hem met krammen het vlees van de zijden werd geschraapt, is hij tenslotte levend verbrand op de plek waar hij zelf brand had gesticht.

Reeds Sint Gregorius van Nyssa († na 394; feest 9 maart) maakt melding van hem als martelaar omwille van Christus. Hij wordt in de oosterse kerk tezamen met Georgius (Sint Joris) en Demetrius van Thessalonica vereerd als één van de drie soldatenheiligen.
Net als bij Sint Joris wordt ook van hem verteld, dat hij na een heldhaftige strijd een vervaarlijke draak of krokodil heeft verslagen. Ongetwijfeld wordt daarmee aangeduid dat hij symbool is van de strijd die de goeden tegen het kwaad hebben te strijden.
Vele kerken van de oosterse christenheid zijn aan hem gewijd.
Hij is patroon van soldaten en legers. Zij voorspraak wordt ingeroepen bij storm.
Hij wordt afgebeeld als soldaat of officier: met schild, lans of ridderlijke wapenrusting; met een brandende toorts (waarmee hij de tempel in brand stak); palmtak ( martelaar ); krammen (folterinstrumenten); brandende takken aan zijn voeten; soms op een paard gezeten, terwijl hij met een zwaard een draak of krokodil doodt; met een doornenkroon op het hoofd.

Waarschijnlijk is hij dezelfde als de heilige Theodorus Stratilates: feest 7 februari.