Machar van Aberdeen

Zijn levensbeschrijving berust vooral op legendarische verhalen.
Hij was van adel en kwam uit Ierland. Als kind had hij al de aandacht op zich gevestigd doordat hij zijn gestorven broertje ten leven wekte toen hij naast hem in bed te slapen werd gelegd. Door de heilige abt Colman werd hij gedoopt. Vervolgens trok hij met Columkill († 597; feest 09 juni) naar het eiland Iona, waar hij behoorde tot de eerste generatie monniken. Het zou uitgroeien tot een bloeiende kloostergemeenschap waar in later tijden vele grote mannen vandaan kwamen. Door zijn abt werd hij met twee gezellen, Devenick en Ternan, naar het volk der Picten gestuurd, de oorspronkelijke bewoners van Schotland, om ze tot Christus te bekeren. Hij vestigde zich aan de rivier de Don, waar later de aan hem gewijde kathedraal zou verrijzen. Doopsels werden toegediend met water dat voortkwam uit de bron die hij er had laten ontspringen.
Na enige tijd vroeg Columkill hem of hij hem wilde vergezellen op zijn pelgrimsreis naar Rome. Op de terugweg bleef Machar te Tours achter om er bisschop te worden. Deze benoeming werd bekrachtigd door een verschijning van zijn beroemde en toen al hogelijk vereerde voorganger St. Martinus († 397; feest 11 november).

Ze is echter in de geschiedenis niet terug te vinden; waarschijnlijk willen de oorspronkelijke vertellers van dit verhaal daarmee tot uitdrukking brengen dat 'hun' Machor in de traditie stond van de grote Martinus!

Later moet Machar naar Schotland zijn teruggekeerd, want toen hij stierf te Aberdeen, kwam Martinus uit de hemel neergedaald om erbij te zijn; ook Columkill kwam over van Iona.

Een aantal plaatsen in Schotland bewaren herinneringen aan hem: Old- en New-Machar, Macharshaugh te Kildrummy, Mochrieba-kruis, -stoel en -bron bij Aboyne; de plaatsjes Macharmuir en Macharford bij Newburgh-on-Ythan.