Gregorius van Tours

Hij werd geboren op 30 november 538, waarschijnlijk te Clermont. Eigenlijk heette hij Georgius, maar uit bewondering noemde hij zich naar zijn oudoom van moeders kant bisschop Gregorius van Langres († ca 540; feest 4 januari). Zijn moeder Armentaria was een kleindochter van deze Gregorius. Later zal Gregorius een levensbeschrijving geven van zijn oudoom. Daarin vertelt hij over zijn moeder: ‘ Zijn kleindochter Armentaria werd in haar kindertijd getroffen door een heftige derdedaagse koorts. Alwat de dokters haar allemaal gaven bracht geen enkele verlichting. De heilige spoorde haar voortdurend aan te bidden. Op een dag kroop ze in het bed van de heilige en onmiddellijk verdween de koorts. Ze heeft er haar hele leven geen last meer van gehad.’

Deze Armentaria was de moeder van Gregorius zelf! Hij zal dit verhaal dan ook wel uit haar eigen mond hebben gehoord.

Bovendien was zijn moeder een nicht van bisschop Nicetas (of Nizier) van Lyon († 573; feest 2 april).

Zijn opvoeding ontving Gregorius van zijn oom van vaders kant bisschop Gallus van Clermont († ca 553; feest 3 juli) en van diens priester Avitus († ca 600; feest 21 augustus); deze zou later Gallus opvolgen als bisschop van Clermont en Gregorius tot diaken wijden. In 563 was Gregorius ernstig ziek en herkreeg zijn gezondheid op wonderbare wijze bij het graf van Sint Martinus in Tours. Tien jaar later werd hij daar tot bisschop benoemd; op dat moment diende hij aan het hof van de Frankische koning Sigebert.

Gregorius’ verdiensten liggen met name op het gebied van de geschiedschrijving. Beroemd is zijn ‘Geschiedenis der Franken’. Daarnaast schreef hij boekjes over de verering van martelaren en belijders, en over het leven van een aantal vaders in het geloof, onder wie zijn oudoom Gregorius van Langres en zijn ooms Gallus van Clermont en Nizier van Lyon.