Florinus van Remüs

Florinus van Remüs (thans Ramosch ; ook van Chur , van Koblenz , van Unter-Engadin ), Chur, Zwitserland; priester; † 856(?).

De bronnen spreken elkaar tegen wat betreft de tijd waarin hij geleefd heeft en gestorven is. Enerzijds veronderstelt men dat hij leefde in de 7e eeuw, terwijl tegelijkertijd het jaar 856 wordt aangeduid als zijn sterfjaar.

Hoe dan ook, hij zou priester zijn geweest in het plaatsje Remüs, tegenwoordig Ramosch, Unter-Engadin in het westen van Zwitserland. Voor het overige berust zijn levensverhaal op legende.

Hij zou afkomstig zijn geweest uit Matsch in Vinschgau (Zuid-Tirol). Zijn vader zou een Engelsman geweest zijn, zijn moeder een bekeerde jodin. Zij zouden elkaar als bedevaartgangers in Rome ontmoet hebben en op de terugreis in Matsch zijn blijven wonen. Florin kwam op jonge leeftijd naar Remüs om bij de plaatselijke pastoor, Alexander, in de leer te gaan. Op een goed moment moet hij de priesterwijding ontvangen hebben.

Legende
Beroemd is zijn wijnwonder. Toen hij nog jonge kapelaan was, had hij op het kasteel wijn gehaald voor de pastoor. Maar onderweg was hij een arme, oude vrouw tegengekomen; haar man was ernstig ziek. Haar had hij de wijn meegegeven. Nu ging hij terug naar het kasteel om nog eens wijn te vragen, maar dat gaven ze hem niet. In arren moede vulde hij de kruik met water. Toen hij thuiskwam, bleek dat personeel van het kasteel hem al bij de pastoor had aangegeven als dief en bedrieger. Maar toen Florinus zijn pastoor de kruik overhandigde, bleek er gewoon wijn in te zitten…

Later werd hijzelf pastoor aan de plaatselijke St-Petruskerk. Hij zou een goed mens geweest zijn met veel hart voor de armen en hulpbehoevenden. Zo is hij tenslotte ook gestorven en in de kerk bijgezet.

De latere bisschop Hartbert van Chur († halverwege 10e eeuw) waar Remüs onder viel, verhief zijn gebeente tot de eer der altaren, wat destijds gelijk stond met een heiligverklaring. Er kwamen relieken van hem terecht in Chur, Regensburg en Koblenz waar de Florinuskerk aan hem is toegewijd.

Sindsdien wordt hij in het bisdom Chur naast Sint Lucius († 2e eeuw; feest 3 december) vereerd als tweede bisdompatroon. In 1492 verrees er in zijn geboorteplaats Matsch een pelgrimskapelletje dat in 1802 door een lawine werd bedolven. In 1853 was de nieuwbouw klaar.

Hij wordt afgebeeld in priestergewaad met een kelk in de hand, of met een kruik of wijnkan (vanwege zijn wijnwonder).