Bibiana van Rome met Flavianus, Dafrosa en Demetria

Haar levensbericht berust geheel en al op legende; en wordt geplaatst in de tijd van keizer Julianus de Afvallige (361-363).

Zij zou een dochter zijn geweest van ene Flavianus die gehuwd was met Dafrosa († 4e eeuw; feest 4 januari). Dit echtpaar had naast Bibiana nog een dochter Demetria († 4e eeuw; feest 21 juni). Eerst werd Flavianus gedood, omdat hij twee christenmartelaren had begraven. Vervolgens werden al zijn goederen verbeurd verklaard, en vervielen zijn vrouw en kinderen tot armoede. Maar omdat ook zij als christen bekend stonden, moesten zij zich verantwoorden ten overstaan van het gezag. Dafrosa werd omgebracht, evenals Demetria. Nu bleef Bibiana alleen over.

"[Door de standvastigheid van een jonge meisje als Demetria en de onmacht van de overheid om daarin verandering aan te brengen] ontstak de stadsprefect nog meer in woede. Hij gaf de heilige Bibiana die als enige nog in leven was, in handen van een zekere vrouw Rufina. De bedoeling was te zien of die dan in staat zou blijken het meisje tot de oude afgoderij terug te brengen. En mocht dat niet lukken, dan was hij vastbesloten om ook haar zonder pardon ter dood te brengen. Rufina deed alles wat in haar vermogen lag, maar het bleef allemaal zonder resultaat: Bibiana bleef standvastig. Het mens liet haar alle hoeken van de kamer zien, maar zelfs dat bracht Bibiana niet tot andere gedachten. Toen ging ze naar de prefect om hem hiervan op de hoogte te brengen. Deze was zo laaiend, dat hij opdracht gaf haar te slaan met een zweep waarin loden kogeltjes waren verwerkt. Hiermee verwierf zij de kroon van het martelaarschap."
^200/2

Boven haar graf, op de Esquilijnse heuvel te Rome aan de Via Giovanni Giolitti, liet de heilige paus Simplicius († 483; feest 2 maart) in de 5de eeuw een kerk bouwen, waarschijnlijk door haar vroegere woonhuis te verbouwen. In deze kerk worden zowel haar eigen relieken bewaard als die van haar ouders en zuster. Een marmeren plaat met inscriptie geeft de plaats aan waar zij gemarteld werd.
Daarnaast zijn er een aantal kerken in Spanje die aan haar zijn gewijd.

Zij wordt afgebeeld aan een zuil gebonden of met een dolk in de borst; vaak met de overwinningspalm van het martelaarschap.
Zij is patrones van de Amerikaanse stad Los Angeles.

Haar voorspraak wordt ingeroepen voor epileptici, omdat zij volgens een andere legende opgesloten zou zijn geweest temidden van geestelijk gehandicapten en mensen die aan vallende ziekte leden; ook is zij patrones van de drinkers, waarschijnlijk, omdat haar naam in verband werd gebracht met het Latijnse woord bibere (= drinken).
Bovendien wordt zij aangeroepen tegen hoofdpijnen, kramp en ongevallen.