Lucius van Chur met Emerita van Chur

Zijn legendarische verhaal stamt uit de zesde eeuw. Hij zou de eerste koning der Britten geweest zijn die het christendom aannam. Dat zou zich afgespeeld hebben ten tijde van paus Eleutherus († 189; feest 26 mei). Hij zou aan de paus schriftelijk om missionarissen voor Engeland hebben gevraagd. Deze kwamen en begonnen er hun bekeringswerk. Zo zou hij aan de basis staan van de bisdommen Londen en Llandaff. Van daaruit zouden geloofsverkondigers naar Zwitserland zijn gegaan om het tot Christus te bekeren. Koning Lucius zelf was een van hen. Hij zou bisschop van Chur geworden zijn. Uiteindelijk stierf hij door steniging de marteldood. De overlevering weet ook nog te vertellen dat hij een heilige zuster had, Sint Emerita. Zij stierf eveneens de marteldood, en wel te Trimmis bij Chur. Ook van haar verering zijn nog sporen te vinden in en om de stad Chur.

Omdat de historische bronnen niets van een Britse koning Lucius weten, en al helemaal niet in verband met Chur, vermoedt men wel, dat het hier gaat om een christelijke koning Abgarus VI van Edessa, afkomstig uit Britium in Mesopotamië; deze leefde inderdaad in de 2e eeuw en kan zeer wel de paus om missionarissen gevraagd hebben voor de verkondiging van het evangelie in zijn land. Maar hoe die traditie dan met de Zwisterse stad Chur verweven is geraakt...?

Lucius is patroon van bisdom en stad Chur.

Hij wordt afgebeeld in harnas met rijksappel; met kroon en scepter aan de voeten; met pelgrimsstaf of zwaard; ploegend met een beer en met runderen; of afgodsbeelden omvergooiend.