Sola van Solnhofen

Hij was afkomstig uit Engeland. Op uitdrukkelijk verzoek van Bonifatius († 754; feest 5 juni) kwam hij rond de jaren 741/745 naar Duitsland. Hij werd monnik, waarschijnlijk in klooster Fulda en ontving de priesterwijding.

Omstreeks 750 vestigde hij zich in het Altmühltal in de buurt van het koningshof Husen. Daar verspreidde hij het christelijk geloof. In 793 schonk Karel de Grote († 814; feest 28 januari) hem het grondgebied van het klooster. Op zijn beurt deed hij het over aan klooster Fulda. Na zijn dood werd zijn klooster Altmühl naar hem genoemd: Solnhofen. Hij moet op 3 of 4 december van het jaar 794 gestorven zijn.

In 819 verrees een aan hem gewijde basiliek . Deze werd in 1782 afgebroken. In de jaren 838/839 werd zijn stoffelijk overschot verheven tot de eer der altaren. Tijdens de troebelen van de Reformatie ging het grootste deel van zijn relieken verloren.

Hij is medepatroon van het bisdom Eichstätt.
Hij wordt afgebeeld in misgewaden of als abt; met boek, boekrol; met een fakkel; of met een ezel die een wolf verslaat.
In de dom van Eichstätt bevindt zich een houtsculptuur in de vorm van de boeg van een boot die uit de muur komt gevaren: op de voorplecht staat Sola.