Christianus van Pruisen

Hij was een Duitse cisterciënzer monnik. Vanuit klooster Lekno bij Gdansk in Polen, of - maar dat wordt 'minder waarschijnlijk' genoemd - vanuit klooster Oliva begaf hij zich in 1207 onder de Pruisen om hen tot het christelijk geloof te brengen, hoewel een van zijn gezellen, de monnik Filippus, bij een dergelijke onderneming de marteldood was gestorven. Maar daar stond tegenover, dat kort vóór hem abt Gottfried van Lekno al enig succes gehad met zijn bekeringswerk onder de Pruisen.

In 1215 werd Christianus dan ook door paus Innocentius III († 1261) tot missiebisschop van dat gebied gewijd. Maar de Pruisen verjoegen hem. Toen probeerde hij zijn doel te bereiken door Pruisische jongens tot priester op te leiden. Nu stichtte hij in 1228 een soort Duitse kruisvaardersorde 'De Orde van Christus' Ridderbroeders te Dobrin'. Maar ook deze opzet slaagde niet.

In de jaren 1233-1238 geraakte hij zelfs in Pruisische gevangenschap. Maar gelukkig waren er andere landgenoten die het werk van hem overnamen. Toen hij vrijkwam, ontbraken hem de krachten de oude taken weer op te pakken. Degenen die intussen zijn werk hadden overgenomen, wisten niet zo goed wat ze nog met hem aan konden vangen. Hij werd ontheven van zijn bisschopsambt en trok zich gedesillusioneerd terug in het Poolse kloostertje Sulejow. Volgens zeggen ligt hij begraven in de St-Elisabethkerk te Marburg.