Gertrude van Hamaye met Gerberta

Volgens de overlevering was zij een dochter Heer Theobald van Douai; langs die weg was ze verwant aan de eerste koningen van het Merovingische huis. Zij huwde met een zekere Heer Rigomer, die haar alweer op tamelijk jonge leeftijd ontviel. Uit hun korte verbintenis werden een aantal kinderen geboren, van wie er enkelen met name bekend zijn.

Op de eerste plaats Erchinoald, die een glanzende carrière aan het hof zou doormaken. Vervolgens Sigebert: hij zou later in het huwelijk treden met Sint Bertha van Blangy-sur-Ternoise († 723; feest 4 juli); ook hij stierf nog jong en liet drie dochters na, die net als hun moeder als heiligen worden vereerd. Op de derde plaats Sint Adelbald († 646; feest 2 februari), die huwde met Sint Rictrudis († 688; feest 12 mei), waaruit vier kinderen werden geboren, die ook alweer als heiligen worden vereerd. Deze Adelbald staat aan de basis van enkele kloosterstichtingen in Brabant en Henegouwen. Hij werd op nog jonge leeftijd gruwelijk om het even gebracht ergens in de Franse landstreek Gascogne; sindsdien wordt hij als martelaar vereerd. En tenslotte Sint Gerberta († ca 650? feest 6 december tezamen met aar moeder).

Als weduwe stichtte Gertrude de benedictinesser abdij van Hamaye in de Ardennen. Zij werd er zelf de eerste abdis. Later zou haar achternichtje Eusebia († 660; feest 16 maart), dochter van Adalbald, zich bij haar voegen en haar opvolgen als abdis.

Na haar dood werd Gertrude bijgezet in het kloosterkerkje. Daar rustte zij tot 686. In dat jaar was de nieuwe kloosterkerk tot voltooiing gekomen ten tijde van de toenmalige abdis Gertrude II. De plechtige bijzetting van haar relieken werd gedaan door bisschop Sint Vindicianus van Cambrai († ca 712; feest 11 maart) in het bijzijn van Sint Hato, eerste abt van St-Vaast.