Gerbold van Bayeux

Hij staat te boek als benedictijns monnik te Evrecy (Ebriciacum), waar hij leefde ten tijde van abt Alnobertus (of Annobertus: † ca 706; 16 mei).

Oude documenten weten te vertellen dat Gebold werd geboren in het Normandische plaatsje Livry (Liberiacum), enkele kilometers ten noordoosten van Caumont. Omdat hij de avances van een hoog geplaatste dame niet wenste te beantwoorden, draaide zij de rollen om en beschuldigde hem ervan haar benaderd te hebben met oneerbare bedoelingen. Hij werd ter dood veroordeeld en met een molensteen om de hals in zee geworpen. Het is niet duidelijk of hij op dat moment al priester was. Hoe dan ook, de steen bleef drijven, dreef naar de kust en behouden en wel stapte Gerbold weer aan land in Ver-sur-Mer. Vervolgens deed hij nog vele andere wonderen. Niet alleen geloofde men nu in zijn onschuld, maar hij werd zelfs uitgeroepen tot bisschop van Bayeux. Zo vindt men zijn handtekening onder een document van klooster Fontenelle uit 688 of 689. Ook zijn ambtsperiode wordt gekenmerkt door talrijke wonderen. Daarnaast stichtte hij een klooster in het dorp van zijn herkomst, Livry.

Maar het tij keerde. Niet alleen legde hij zichzelf een gestrenge levenswijze op, hij eiste dat ook van anderen. De gelovigen van Bayeux verjoegen hem. Verontwaardigd ontdeed Gerbold zich van zijn bisschopsring, wierp hem in zee en zwoer dat hij nooit meer als bisschop zou terugkeren, of het moest zijn dat de ring zou worden teruggevonden. Kort daarop werd de omgeving getroffen door een epidemie van dysenterie. Het werd gevoeld als een straf van God. Al gauw was men ervan overtuigd dat alleen de verjaagde bisschop hier een oplossing kon bieden. Net lang daarna meldde zich een visser die de bisschopsring in de buik van een vis aangetroffen. Gerbold hield woord en kwam terug.

Na zijn dood werd hij bijgezet in de kerk van Sint-Exuperius. In vroeger tijden bezat het plaatsje Ver een kapelletje dat aan hem was gewijd. Het zou gestaan hebben op de plek waar hij met molensteen en al weer aan land was gestapt. Het had zwaar te lijden door de vernielzucht van protestanten in 1562; later deed een brand de rest.
In vroeger tijden bestond er in Englesqueville-en-Auge een Sint-Gerboldusbedevaart.
In Gratot kent men een St-Gerboldkluizenarij. Maar niets wijst erop dat hij hier ooit ook maar in de buurt is geweest. Waarschijnlijk werd ze gesticht of gedoteerd door een familie uit Bayeux met grote verering voor Sint Gerbold.
Ook Senlis pretendeert zijn relieken te herbergen.
Wat betreft zijn feestdag: in de plaatselijke kalender staat hij op 4 december; een aantal bronnen geven 5 december, andere, waaronder de Acta Sanctorum 7 december. Die laatste datum houden wij aan.

Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen hoofdpijn en dysenterie. Dat laatste zal na bovenstaande informatie geen verbazing wekken.