Elfriede van Caestre met Edith en Sabina

Legende
Naar het heet waren Elfriede, Edith en Sabina drie prinsessen van Engelse of Schotse afkomst. Gedrieën werden zij in de bossen van Noord-Frankrijk om het leven gebracht. Over de toedracht van deze gebeurtenissen bestaan twee opvattingen.
Volgens sommigen waren zij als pelgrims onderweg naar Rome, of hadden zij zich in de bossen teruggetrokken uit angst voor de invallende Noormannen. Zij zouden dan ook door Noormannen zijn vermoord.
De legende vertelt een ander verhaal. De drie vrouwen waren koningsdochters uit Engeland. Dat land was toen nog verdeeld in minstens zeven koninkrijkjes. Zij waren christen geworden, terwijl hun ouders nog geloofden in de goden en gebruiken van de Kelten, Angelen en Saksen. Die hadden dan ook, zoals toen gebruikelijk was, een geschikte huwelijkskandidaat voor hun dochters geregeld: echte prinsen. Maar de meisjes zelf wilden liever hun leven geheel en al toewijden aan de nieuwe godsdienst en een klooster ingaan. Hun ouders duldden echter geen tegenspraak, laat staan ongehoorzaamheid. Vandaar dat de drie prinsessen hun vaderland waren ontvlucht en in de bossen van Noord-Frankrijk terecht waren gekomen. Daar werden zij tenslotte achterhaald en om het leven gebracht door hun afgewezen kandidaat-echtgenoten.

Tot op de dag van vandaag staat er in het Noord-Franse plaatsje Caestre een kapelletje, waar hun nagedachtenis in ere wordt gehouden.
Bij de afbeeldingen die hun verhaal weergeven staat in versvorm te lezen:

"Dwalend in een vreemd land en grotelijks verlegen,
Een werkman in een bosch aenwees aan hun de wegen
Zij voorderden hun weg voorzigtig en benouwd
Dry moordenaars volgden hun temidden in het woud."

De legende vertelt nog hoe op het moment van de moord de Heilige Maagd verschijnt aan de blinde ridder van Strazde. Zij draagt hem op de lijken te zoeken en eerbiedig te begraven. Dat doet hij en op het moment dat hij zijn ogen bestrijkt met het bloed van de martelaressen is hij genezen.