Daniel de Styliet

Hij werd in 409 geboren te Samosata (= het huidige Mratha) aan de bovenloop van de Eufraat. Op zijn twaalfde jaar meldde hij zich als monnik aan bij het plaatselijke klooster. Tijdens een reis tezamen met zijn abt kwam hij in aanraking met de beroemde pilaarheilige Simeon de Stylie († 459; feest 5 januari). Deze leidde in de buurt van de Syrische stad Antiochië een leven van boete en gebed boven op een pilaar. Daniël was hier zo van onder de indruk dat hij besloot op dezelfde manier zijn leven in te richten; hij werd hierbij krachtig gesteund door Simeon.

Zo betrok hij in 460 te Anaplus, een plaatsje vlak in de buurt van Constantinopel, een pilaar, die uitkeek op de Bosporus. Het platform, waar hij op leefde, rustte in zijn geval niet op één, maar op twee hoge pijlers; het werd omringd door een balustrade en afgeschermd door een soort afdakje. Drieëndertig jaar lang bracht hij zo door. Hij werd intussen priester gewijd door de plaatselijke patriarch Gennadius († 471; feest 25 augustus) en droeg elke dag de mis op. Intussen werd hij vol bewondering aangestaard door voorbijgangers en toeristen die apart naar hem kwamen kijken. Tot hen behoorde keizer Leo I († 474), die zelfs een hele reeks pilaren voor hem liet oprichten. Evenals zijn opvolger Zeno († 491) kwam hij de heilige man herhaaldelijk opzoeken om raad te vragen.

Onafgebroken richtte Daniël het woord tot de mensen beneden. Hij sprak zonder omhaal van woorden: rechttoe rechtaan. Waarover hij sprak was altijd hetzelfde: dat wij God onze Heer moeten liefhebben, omdat Hij ons het eerst heeft liefgehad; dat zonde niet gelukkig maakt, al heeft het er soms wel de schijn van; en dat we onze naasten moeten beminnen, vooral de armen onder hen. Mensen kwamen met hun zieken en ziektes naar hem toe om zich door hem te laten genezen. Wie hem persoonlijk wilde spreken, moest gebruik maken van het laddertje, ook de keizers.

In al die tijd is hij nog maar één keer naar benden gekomen; dat was om de keizer de mantel uit te vegen over het feit dat hij de ketterse stroming van de monofysieten steunde .

In de tweede helft van de 13e eeuw liet grootvorst Daniël van Moskou aan de Moskwa een klooster bouwen, dat hij aan hem, zijn patroonheilige toewijdde: het beroemde Danilovklooster.