Envel de Oudere en Envel de Jongere

† 6e eeuw · de Oudere van Loquenvel, Bretagne, Frankrijk · kluizenaar met zijn broer Envel de Jongere van Belle-Isle-en-Terre

11 december

✛

Ook bekend als: Avel, Gemel, Guenmaël, Guenvaël, Invellus en Quenvel

Volgens de legende waren zij kinderen van vrome ouders in Wales. Elk van hen werd monnik, maar in verschillende kloosters, waar zij tenslotte ook tot abt werden benoemd. Verdreven door onrust in hun land, staken zij met hun zuster Iuna († 6e eeuw; feest 15 augustus) over naar Bretagne om daar het teruggetrokken leven van een kluizenaar te leiden. Zij vestigden zich in het bos van Koat ar Noz (= 'Bos van de Nacht') en bouwden hun kluizenaarscelletjes op korte afstand van elkaar: Envel de Oudere op de plek van het tegenwoordige Locquenvel, de Jongere waar zich de tegenwoordige Chapel ar C'hoat bevindt te Belle-Isle-en-Terre en hun zus op de plaats van het huidige Plounevez-Moedec. De oude kroniek zegt: "Daar leefden ze in alle stilte tot de Heer hen kwam halen."

Verering & Cultuur

In vervlogen tijden hadden de gelovigen veel vertrouwen in de voorspraak van Sint Envel de Oudere. Hij deed herhaaldelijk wonderen. Zo wordt er van hem verteld dat een man die ten onrechte gevangen zat, om zijn hulp smeekte; de ijzeren boeien vielen vanzelf van hem af. Tot op de dag van vandaag kan men die boeien nog zien in het aan hem toegewijde kapelletje te Locquenvel. Ook werd zijn voorspraak ingeroepen tegen het gevaar van wolven en tegen allerlei ziekten bij vee, vooral paarden. Zij kwamen op de zondag na zijn feest op 11 december uit een bronnetje drinken dat stroomde bij zijn kapel, met de bedoeling dat het water de dieren zou beschermen tegen allerhande ziektes, maar die devotie was tegen de Tweede Wereldoorlog al verdwenen.

De beide Envels worden vaak met elkaar verward; ook met Gwenvael († 6e eeuw; feest 23 december).

Verering & Cultuur

Bronnen