Autbertus van Cambrai

Onder: Overweging door Autbertus

Autbertus moet geboren zijn tegen het eind van de zesde eeuw, volgens zeggen uit een familie die aan het hof diende van koning Dagobert I († 639). Aanvankelijk was dat ook zijn leven, maar van jongs af aan zou hij zich aangetrokken hebben gevoeld tot de dienst aan God. Hij trad toe tot de gemeenschap van Luxeuil, die onlangs, in 590, door Sint Columbanus was gesticht († 615; feest 23 november). Op 21 maart 633 werd hij door de aartsbisschop Leudegisus van Reims tot bisschop gewijd van de gecombineerde zetels Cambrai en Arras in het huidige Noord-Frankrijk.

Hoewel hij het liefst een teruggetrokken leven leidde, stond zijn huis altijd open voor zijn mensen, in het bijzonder de armen en noodlijdenden. Daarnaast droeg hij zorg voor een goede opleiding van de jonge geestelijken, bestreed hij misstanden in zijn bisdom en schijnt hij een grootmeester te zijn geweest in het bekeren van zondaars: velen van hen wist hij met zachte, doch vaste hand tot God terug te brengen. Hij was een gezocht raadsman. Ook koning Dagobert I († 639) stelde zijn adviezen op hoge prijs, terwijl Autbertus hem soms hard de waarheid zei.

Hij heeft de stichting van meerdere kloosters op zijn naam staan. Zo hielp hij Sint Ghislain († 683; feest 10 oktober) bij de vestiging van zijn klooster. Samen met bisschop Amandus († ca 675; feest 6 februari) wijdde hij de kloosterkerk in. Ook de stichter van Hogeberg, Sint Madelgisilus († 685; feest 30 mei) kreeg veel steun van Autbertus, alsmede Sint Waltrudis († 688; feest 9 april) bij de stichting van Bergen, en Sint Aldegondis bij Maubeuge († 684; feest 30 januari) aan wie hij samen met Amandus de sluier had opgelegd. In bestaande kloosters bevorderde hij de goede geest.

Tijdens zijn ambtsperiode bracht hij - tezamen met Sint Eligius van Noyon († 660; feest 1 december) - de relieken van Sint Fursey († 650; feest 16 januari) over naar de kerk van Péronne, en - tezamen met Sint Audomarus († 670; feest 9 september) - die van een van zijn heilige voorgangers, Sint Vaast († 540, 6 februari) naar de kerk van Arras. Daar stichtte hij de grote benedictijnenabdij St-Vedastus (= Vaast).

Hij stierf in 669 en werd bijgezet in de Sint-Pieterskerk te Cambrai.
In 888 bracht bisschop Dodilo zijn relieken over naar de OLV-kerk, en 1015 werd hij bijgezet in de kerk die apart aan hem werd toegewijd.
Hij is patroon van de bakkers en banketbakkers. Een legende vertelt dat de heilige broden liet bakken, ze zelf naar de stad bracht en het geld dat hij ervoor ontving, weer bestemde voor de armen. In het middeleeuwse Brugge was het bakkersgilde dan ook gevestigd in de naar hem genoemde Sint-Obrechtstraat.
Hij wordt afgebeeld met een bakkersschep of ovenschep; met een ezel, beladen met zakken vol brood; met bakkers die broden kneden of in de oven doen.