Arianus van Antinoë met Filemon e.a.

Arianus zou prefect geweest zijn in Opper-Egypte. Daar had hij fanatiek meegedaan met de vervolging van de Christenen, toen keizer Decius (249-251) daartoe de opdracht had gegeven. Maar hij was onder de indruk geraakt van de vastberadenheid van twee van zijn slachtoffers, Apollonius en Filemon, de fluitspeler uit Antinoë. Dat had hem zelf tot aanhanger van Christus gemaakt. Prompt was hij gearresteerd en door vier officieren uit de lijfwacht overgebracht naar de keizerlijke residentie in Nicomedië (het huidige Izmit in West-Turkije); andere bronnen menen dat het Alexandrië was, de havenstad aan de Egyptische kust. Onderweg had hij ook zijn vier bewakers tot Christus weten te brengen; de naam van één van hen is overgeleverd: Theoktychus (of Theoticus ).

Zij werden op last van de rechter in zee geworpen en verdronken. Hun lichamen zouden door dolfijnen weer aan land zijn gebracht.

Arianus moet niet verward worden met zijn naamgenoot die aan de basis staat van het Arianisme , de ketterse stroming uit de tijd van de kerkvaders ..

Zijn geschiedenis is verweven met die van de martelaren Thyrsus en Gezellen (zie 28 januari 251).

Later werden Arianus’ relieken overgebracht naar Antinoë, Opper-Egypte (feestdag 8 maart).

In het oude Martyrologium (officiële heiligenboek van de R.K.Kerk) stond Arianus’ feestdag op 8 maart. In de nieuwe uitgave van 2001 is hij niet meer opgenomen.