Bodegisel van St-Avold met Dignus en Ulto

Bodegisel wordt beschouwd als de vader van de heilige bisschop Arnoldus (of Arnulfus) van Metz († 641; feest 18 juli). Hij behoorde tot de oudste, adellijke families van het Frankische Rijk. Bisschop Venantius Fortunatus van Poitiers († 610; feest 14 december) roemt zijn eindeloze vriendelijkheid, zijn tact in de omgang, zijn gevoel voor rechtvaardigheid en zijn oprechtheid in het besturen van de provincies die aan zijn leiding waren toevertrouwd. Ook de heilige geschiedschrijver Gregorius van Tours († 594; feest 17 november) geeft hoog op van zijn evenwichtigheid en voegt eraan toe, dat hij hoogbejaard stierf.

Bodegisel was aanvankelijk gouverneur van Marseille en van de provincie Germania. We mogen aannemen, dat hij tijdens een verblijf in Germania huwde met Oda, een vrouwe uit een adellijke Zwabische familie. Zij wordt algemeen beschouwd als de moeder van de latere bisschop Arnoldus van Metz († 641; feest 18 juli). Het echtpaar woonde op kasteel Lay-St-Christophe vlakbij Nancy. Daar moet Arnoldus ook geboren zijn.

Omdat Bodegisel - aldus oude overleveringen - naar iets hogers verlangde, scheidde hij met wederzijds goedvinden van zijn vrouw Oda, om zich in de eenzaamheid terug te trekken. Hij vond een verblijfplaats niet ver van Hilariacum. Dit was een kloostertje, dat in 509 vanuit Poitiers was gesticht door de Ierse abt Fridolin († ca 540; feest 6 maart). Bodegisel bouwde er een kerkje bij: St-Martin-aux-Chênes ('Sint-Maarten-tussen-de-Eiken'), soms geheten St-Martin-aux-Glandières ('Sint-Maarten-tussen-de-Eikels').

In 714 zou het door bisschop Sigebert van Metz worden hervormd. Fridolin had waarschijnlijk aan het klooster de uiterst strenge Ierse gegeven. De hervorming van Sigebert hield vermoedelijk in, dat Benedictus' regel werd doorgevoerd. In 764 bracht bisschop Chrodegang van Metz († 766; feest 6 maart) uit Rome relieken mee; de overblijfselen van de beroemde Sint Nabor schonk hij aan dit klooster, dat sindsdien werd genoemd naar de patroonheilige van deze relieken. De naam verbasterde van St-Nabor tot St-Avold.

Bodegisel werd bij zijn tocht in de eenzaamheid vergezeld door twee edellieden die hetzelfde ideaal koesterden als hij: Dignus en Undo . Ook zij stonden uit eigen vermogen dotaties af om dit project tot meerdere eer van God te verwezenlijken.

Bodegisel stierf in 588 en werd bijgezet in de door hemzelf gebouwde kerk.
We mogen aannemen, dat zijn beide metgezellen na hem gestorven zijn.