Paola-Elisabeth Cerioli

Ze werd op 16 januari 1816 geboren in het Italiaanse plaatsje Soncino (bij Milaan) als Costanza Onorata Cerioli. Aanvankelijk was zij als 20-jarige dochter van een graaf gehuwd met een excentrieke graaf van over de zestig. De man was getikt en zo jaloers dat niemand bij haar in de buurt mocht komen. Intussen liet hij op zijn kasteel eindeloos durende concerten geven, naast de scènes met zijn vrouw die hijzelf verzorgde. Ze kregen drie kinderen, van wie alleen de oudste, Carlo, in leven bleef. Maar deze moest op kostschool gedaan worden, omdat zijn vader niet kon verdragen dat zijn moeder lief voor hem was. Zij probeerde alles te verduren en putte troost en kracht uit haar gebed. Vlak na de dood van haar man in 1854 stierf ook haar enig overgebleven kind.

Omdat de plaatselijke pastoor haar innerlijke kracht kende, vertrouwde hij haar twee weeskinderen toe. Dat werden er al gauw meer, en tenslotte was zelfs het grafelijke slot te klein om alle kinderen te herbergen. Zij stichtte een Zusterscongregatie om dit werk steviger te funderen, nam de kloosternaam Paola-Elisabeth aan en werd de eerste algemeen overste. Ze stierf te Comonte bij Bergamo in de nacht van 23 op 24 december 1865, midden in de kerstdrukte.