Maria Magdalena de Pazzi

Zij werd op 2 april 1566 geboren als Caterina de' Pazzi in de Italiaanse stad Florence. Op zestienjarige leeftijd trad zij in bij de karmelietessen van klooster Santa Maria degli Angeli in Florence en koos de naam Maria Magdalena. Ondanks (of dankzij?) haar zwakke lichamelijke gezondheid ontving zij zoveel mystieke ervaringen dat ze tot de grote mystici van de kerk wordt gerekend. Kort na haar professie in 1584 had ze veertig dagen lang extases, die door haar medezusters werden opgetekend in het mystieke werk 'De Veertig Dagen'.

Niet alleen legde zij zichzelf zeer strenge verstervingen op; zo leefde zij bijvoorbeeld uitsluitend op water en brood. Daarnaast had zij zowel geestelijk als lichamelijk veel pijnen te doorstaan. Zij had zulk een intense devotie voor de eucharistie en de lijdende Christus, dat zij tenslotte de stigmata in haar lichaam ontving.

Zij werd heilig verklaard in 1669.

Zij is patrones van Florence en Napels; en van de ongeschoeide karmelietessen.

Zij wordt afgebeeld als karmelietes; met vlammend hart en een doornenkroon in de hand (symbool voor haar lijden); met ring (verloofd met lijdende Christus); met Christus die haar kruis, spons en speer aanreikt of haar de communie geeft; met Maria die haar een witte sluier aanreikt.