ANTHEA

Griekse naam: 'bloei' of 'het bloeien', 'het in bloei staan' (vgl. het Griekse 'anthsis' met dezelfde betekenis; 'antheion' = 'bloesem' en 'anthl = 'bloei' of 'bloemenkroon' of 'kroon in de kelk van een bloem'; 'anthros' = 'bloemrijk'; 'bloeiend' enz.)
Vgl. het Latijnse 'Flora' of 'Florentia'.

Deze naam behoorde in de Griekse mythologie toe aan de godin van de lente. Het was ook één van de titels van de godin Hera, echtgenote van oppergod Zeus.

De varianten Anthea en Antheia bestonden niet als woorden in de Griekse taal. Omdat ze als vrouwelijke namen werden gebruikt, paste men ze aan aan de vrouwelijke klank: uitgang '-a'.

Anthea werd gebruikt als vrouwennaam door pastorale dichters, zoals bv. de Engelsman Robert Herrick (17e eeuw). Sinds 1920 in de mode in Engelstalige gebieden; beleefde zijn top in de jaren '40 en '50 van de 20e eeuw.[002]

Vgl. ook de naam Jol-entha = 'viooltjes-bloem' (Grieks).