STEPHANOTUS

Deze naam is afgeleid van het Griekse 'stephanos' = 'krans' of 'kroon' en wel 'overwinningskrans'; in vroeg-christelijke kringen werd daaronder verstaan het martelaarschap: de gelovige had daarmee bewezen de goede strijd in dit leven te hebben gestreden; hij kwam er als overwinnaar uit tevoorschijn, vooral ten overstaan van zijn beulen.

Stephanotus ontstaat doordat men de Griekse naam ‘Stephanos’ voorziet van de Latijnse uitgang ‘- tus’.

Er zijn tien pausen geweest die Stefanus heetten.
De tweede stierf al vier dagen na zijn keuze, nog vóór zijn officiële aantrede († 752); hij wordt meestal niet meegeteld als paus.