Beneficie

Een beneficie was in de middeleeuwen het inkomen dat een geestelijke verdiende door op vaste tijden en plaatsen (meestal een altaar in een kerk of kapel, dat aan een bepaald gilde behoorde) missen op te dragen. Het was niet noodzakelijk dat daar andere gelovigen bij waren. Het was voldoende, als de verplichting nagekomen werd en het ritueel afgewerkt.