Sibyllen in de mythologie

In de Griekse oudheid funktioneerden de sibyllen als priesteressen, orakels of woordvoersters van de godheid: ze raakten in vervoering en stootten klanken en/of spreuken uit.
Deze werden verzameld en te boek gesteld.

In het christendom werden ze later beschouwd als voor-christelijke, heidense (= niet-joodse) vindplaatsen van Gods openbaring. Zo komt ze bv. voor in het beroemde kerkelijke dodenlied uit de middeleeuwen 'Dies Irae'. De eerste strofe daarvan luidt:

"Kwade dag, die al de dagen
Eens lijk assen weg zult vagen,
zo't Sibylle en David zagen"
(vert. Guido Gezelle).