Adem als symbool

Levensbeginsel; ziel; levengevende kracht; wereldgeest of wereldziel.
Daarnaast ook symbool van het vluchtige, ongrijpbare, vergankelijke, van alles wat niet materieel is.
Het ritme van het in- en uitademen duidt op het eeuwige ritme van leven en dood.
In het eerste bijbelboek Genesis staat dat God de mensen tot levende wezens maakte door hun (zijn) levensadem in de neus te blazen: daar wordt niet het woord 'Abel', maar 'ruach' (= levensgeest) gebruikt.