Goud als symbool

Symbool van de zon en van het goddelijke; ook van verlichte geest, van heiligheid.
Daarnaast van onvergankelijkheid; en van wijsheid. Van adel en edelmoedigheid; van materiële en geestelijke rijkdom.

In oude culturen beschouwde men goud als de stof (‘het vlees’) waaruit goden bestonden.

In de bijbelse en daardoor ook de christelijke cultuur heeft goud twee gezichten.
Enerzijds is het afglans van het goddelijke. Op iconen en middeleeuwse, religieuze afbeeldingen wordt de hemel en alles wat God toebehoort met goud aangeduid.
Anderzijds staat het ook voor de verlokkingen van de rijkdom, zoals bv. in het verhaal van de ‘Dans rond het Gouden Kalf’, of in uitdrukkingen als ‘Gouden bergen of koeien met gouden horens beloven’ enz.

Alchemisten hebben eeuwenlang geprobeerd het geheim te vinden om uit stof goud te maken.