ENGEL

De geschiedenis van deze Friese naam is zeer verward.

1 De meest oorspronkelijke betekenis lijkt terug te gaan op het Germaanse volk der Angelen (waarvan bv. de woorden Engeland en Angelsaksisch zijn afgeleid):
De oorspronkelijkste betekenis zou dus zijn: 'lid van het volk der Angelen' (germ.), vooral waar het de typisch Friese en Germaanse vormen betreft;dat geldt natuurlijk eens te meer voor de samengestelde Germaanse vormen zoals bv. :
Angilbertus of Engelbert = 'prachtig...' of 'stralend onder het volk der Angelen',
Angilram of Engerand = 'raaf der Angelen',
Engelger = 'speer der Angelen',
Engelhard = 'dapper lid van de Angelen',
Engelhelm = 'beschermer (als een helm) der Angelen',
Engelmar = 'vermaard onder de Angelen',
Engelmund = 'beschermer' of voogd van de Angelen' enz.

2 Onder invloed van het christendom kreeg dit woord een tweede betekenis erbij:
'engel' uit het Griekse 'aggelos' (spreek uit 'anghelos') en het daarvan afgeleide Latijnse 'angelus'.
Dus: 'boodschapper' meestal met de typisch christelijke bijbetekenis 'boodschapper Gods' (Grieks & Latijn).