IDA

1 Kan verkorte vorm zijn van elke naam die op '-ida' eindigt (bv. Adelaïda, Alida, Brigida, Davida, alle samenstellingen met Frida enz.).

2 Gaat zeer waarschijnlijk terug op Germaans woord 'id' of 'idh' = 'werk', 'werkzaamheid', ook 'vernieuwing', 'verjonging'; terug te vinden in de naam Iduna, Germaanse godin van de eeuwige jeugd.
Vandaar de vaak vermelde betekenis 'goddelijk'. Eigenlijk gaat het ook hier om een verkorting van namen die met 'Id-' begonnen en die in onbruik zijn geraakt (bv. Idaberga of Idisburga = 'beschutting bewerkstelligend').

3 Ontwikkeld uit Gaelic (oud-Iers) 'itu' = 'dorst', 'dorst naar waarheid' of 'waarheidslievendheid' of zelfs in het geval van de heilige íde van Killeedy (zie onder) 'dorst naar goddelijke liefde'.

De naam Ida schijnt naar onze streken te zijn gebracht door de Noormannen; bleef gedurende de hele middeleeuwen populair; raakte in onbruik vanaf halverwege de 14e tot de 19e eeuw. Overigens was Ida in oude tijden ook een mannennaam, verbastering van het oud-Ierse Ita (zie verderop).