Kunstgalerij

68 afbeeldingen van heiligen uit twintig eeuwen kunst — scrol en er komt steeds meer. Klik op een afbeelding om te vergroten, of op de naam voor de levensbeschrijving.

Techniek: alle

Land: Luxemburg

× filters wissen

Irmina van Trier (2) — Irmina van Trierca 1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Egbert van Iona (3) — Egbert van Ionaca 1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

1) Op het gebed van Benedictus en Placidus ontspringt er een bron boven op een berg 2) Maurus wandelt over het water om Placidus te redden 3) Benedictus schrijft zijn regel 4) Dood van Benedictus 5) Twee monniken zien in een droom de weg oplichten waarlangs Bendeictus naar de hemel is gegaan. — Benedictus van Nursia< 2000 · Wandschildering · abdij

Plectrudis van Keulen (1) — Plectrudis van Keulenca 1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Gregorius van Utrecht (3) — Gregorius van Utrechtca 1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Felix van Valois (2) — Felix van Valois< 1800 · Tekening naar beeldhouwwerk · Vianden

Intussen had zijn vader, Wilgils geheten, zich uit de beslommeringen van alledag teruggetrokken, en was naar een klooster gegaan. Hier bracht hij enige tijd zijn leven in gestrengheid door, zodat zijn liefde tot God almaar toenam. Het gevolg was, dat hij zich nog verder in de eenzaamheid wenste terug te trekken. Hij vond een onbewoond eilandje aan de kust waar hij zich toelegde op allerlei deugden, zoals bidden en vasten; daartoe behoorde ook, dat hij er een kapelletje bouwde ter ere van de heilige Andreas. Vandaar dat zijn heiligheid in de wijde omgeving steeds bekender werd. Mensen trokken naar hem toe om raad en onderricht. Zelfs edelen en tenslotte ook de koning zelve kwamen bij hem aankloppen. Zij waren zo dankbaar dat zij hem grote stukken land schonken. Daarop bouwde hij een klooster en verzamelde monniken om zich heen, die zijn voorbeeld van vroomheid en godsvrucht wilden navolgen. Na geruime tijd is hij tenslotte zalig in de Heer overleden. (Onder in goud gekleed: Wilgils als kluizenaar, de armen eerbiedig voor de borst gekruist. Boven hem volgelingen die zich bij hem aansluiten) — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Eerste mis van Willibrord. — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

'Op zijn twintigste jaar verlangde Willibrord ernaar om zich te scharen bij de leerlingen van abt Egbert in Ierland. Deze Egbert had zelf al eens een poging gewaagd om naar het vasteland over te steken omdat hij zo vurig verlangde het evangelie te preken onder de ongelovigen die daar woonden. Maar door allerlei tekens had God hem duidelijk gemaakt, dat Hij met Egbert andere plannen had en hem het liefste in Ierland zag blijven. Met brandend hart wist Vader Egbert nu zijn ideaal over te brengen op zijn leerlingen. Zo onderging ook Willibrord Egberts lessen gedurende twaalf jaar.'. — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Ewald de Zwarte ('Ewaldus Niger'), één van Willibrords gezellen. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Willibrord laat kerkjes bouwen. — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'In 695 ging hij naar Rome...' (Volgens de kunstenaar reisde hij te paard). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Eens verbleef hij op het eiland Walcheren. Daar werd nog vanuit de oudheid een afgod vereerd. Uit brandende liefde en ijver voor God gooide hij het afgodsbeeld aan diggelen.'. (Rechts het afgodsbeeld op Walcheren. De kunstenaar heeft kennelijk gedacht aan de Romeins-Germaanse godin Nehallennia) Midden: Willibrord met hoog opgeheven rechterhand, klaar om oe te slaan. Links: een gewapende geleide) — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

Willibrord bestrijdt een stormvloed (op het eiland Walcheren). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Willibrord zou op het eiland Walcheren verschillende kerkjes hebben gesticht. Hij bracht ze onder in het bezit van Utrecht of van de abdij te Echternach. Drie eeuwen later probeerde graaf Robrecht de Fries van Vlaanderen (+1093) die bezittingen aan zich te trekken. De eilanders zouden hem hebben verjaagd...'. (Boven is te zien hoe Robrecht te paard de vlucht neemt. Onder de Walcherense boeren met hun wapens). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Een andere keer was het al eens gebeurd, dat alle zusters van het nonnenklooster in Trier - dat niet ver van Echternach ligt - getroffen waren door een ziekte die een snelle dood tot gevolg had. Er waren er al heel wat gestorven. Anderen waren al sinds tijden niet meer uit hun bed geweest. De rest was als de dood, omdat ze dachten dat hun ook hetzelfde lot te wachten stond. Toen zij hoorden dat Willibrord in zijn klooster te Trier verbleef, riepen ze ten einde raad zijn hulp in; en of hij onmiddellijk langs wilde komen. Naar het voorbeeld van Petrus ging hij er meteen naar toe. Hij heeft voor de zieken de Mis opgedragen; en vervolgens met wijwater het hele klooster van binnen en buiten besprenkeld. En tenslotte heeft hij alle zieken eigenhandig te drinken gegeven. Vanaf dat moment was de ziekte tot staan gebracht. Nooit is er meer iemand aan die ziekte overleden.' (Links een zuster te bed; midden een zuster die zijn hulp inroept; rechts: Willibrord die de ziekte verdrijft). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Met behulp van Sint Irmina van Oehren (+ ca 708; feest 3 januari) stichtte hij in 698 de abdij van Echternach en vele andere kerken en kloosters.'. (Irmina doet haar schenking). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Irmina (+ 708; feest 3 januari), met kerkmodel in de hand'. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Op de terugreis landde hij door een storm op een eiland ergens langs de grens tussen Denemarken en Friesland. Dat eiland heette Fositis, naar de afgod Fotis die er vereerd werd. Deze plaats was zo heilig in de ogen van de bewoners daar, dat niemand met een vinger de beesten durfde aanraken die er graasden, of uit de bron durfde drinken die er opborrelde, tenzij in gebogen houding. In afwachting van beter weer vernam hij van de merkwaardige gewoontes op het eiland; en hoe de koning daar op zijn heidense manier overtreders van de heilige geboden de wreedste doodstraffen aandeed. Dat liet Willibrord niet op zich zitten. Hij begon daar in die bron drie mensen te dopen in naam van de Heilige Drievuldigheid en gaf bevel alle dieren die daar rondliepen te slachten voor een feestmaaltijd bij deze gelegenheid. De heidenen waren ontzet, en verwachtten dat het hele gezelschap door hun goden zou worden gestraft met hondsdolheid of iets ergers. Maar er gebeurde niets.'. (Willibrord doodt een heilig dier. Op de achtergrond de boten). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Toen gingen zij het aan Redbad vertellen. Deze stikte zowat van woede en liet Willibrord voor zich verschijnen. Hij brieste hem toe: 'Waarom heb je dat gedaan?'' (Willibrord voor Redbad gedaagd). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'De koning was ontzettend kwaad, maar had toch ook wel bewondering voor de onverschrokken houding van Willibrord. Omdat hij hem toch het liefste uit de weg ruimde, wierp hij - zoals dat gebruikelijk was wanneer op dat eiland iemand de heilige wetten overtreden had - het lot om te zien wie uit het gezelschap de doodstraf diende te ondergaan. Drie keer herhaalde hij de procedure in de hoop dat het lot Willibrord zou treffen, maar het trof één van de gezellen, die dan ook de marteldood onderging.' (Een gezel sterft de marteldood).. — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Keizer Karel de Grote' ('Catrolus Magnus Imperator'). Nakomeling van Pepijn en Karel Martel. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Volgens een traditie was het Willibrord die Bonifatius zijn zending gaf. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Adela van Trier (+ 734?; feest 24 december).Volgens sommige bronnen was zij een dochter van koning Dagobert II (+ 679); en daarmee een zus van Sint Irmina (+ 708; feest 3 januari); anderen menen dat Adela een dochter was van Sint Irmina. Zij was stichteres en abdis van klooster Pfalzel bij Trier. Daar werd ze ooit eens opgezocht door Bonifatius (+ 754; feest 5 juni); bij die gelegenheid voegde hij haar kleinzoon Gregorius, de latere bisschop van Utrecht (+ 775; feest 25 augustus), aan het getal van zijn gezellen toe. Vroeger werd ze ook wel gevierd tezamen met haar moeder Irmina (+ ca 708; feest 3 januari). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Op een keer stootten ze op twaalf arme bedelaars die langs de weg zaten om voorbijgangers om een aalmoes te vragen. Willibrord zag hen vriendelijk aan en gaf één van zijn gezellen een wenk dat hij een goede kruik wijn uit de bagage tevoorschijn moest halen. Toen zij alle twaalf voldoende gedronken hadden, en nog een laatste dronk hadden genoten tot heil en zegen van iedereen en nu werkelijk niet meer konden en zo hun weg vervolgden, toen bleek bij het wegbergen van de kruik, dat zij nog altijd even vol zat als tevoren en wel met de beste wijn die je je denken kon.' (Willibrord geeft armen te drinken) — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Eens kwam hij het klooster visiteren. Na de vriendelijke begroeting, een opwekkend woord en een gezamenlijk gebed met de broeders maakte hij de ronde door het klooster om te zien of de goede geest er nog heerste en om na te gaan of de broeders ergens gebrek aan hadden, zoals een goede huisvader nu eenmaal behoort te doen. Op het eind van zijn rondgang kwam hij in de wijnkelder. Daar bevond hij, dat er slechts één vat lag waarin nog maar een bodempje wijn zat. Met een zegenbede stak hij zijn staf in het spongat en verliet de ruimte weer. Maar in de nacht daarna begon de wijn in dat vat te vermeerderen zodat hij zelfs over de rand heenliep. Toen de keldermeester besefte wat er gebeurd was, snelde hij, zo vroeg als het was, naar de heilige man, viel voor hem op zijn knieën en vertelde van het grote wonder beneden in de kelder. Willibrord dankte God - zoals hij zo vaak deed - en gebood de keldermeester er verder tot aan zijn dood met niemand over te spreken.' (Wijnwonder) — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Willibrord dicteert zijn testament. — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Onder in goudkleur megt doodshoofd (symbool van het Overwegen van het tijdelijke karakter van ons bestaan) en armen gekruist over de borst: Willibrordus' vader Wilgils als kluizenaar. Boven hem: volgelingen die zijn leven kwamen delen in zijn kluizenaarshut te Spurn Point. — Wilgils van Spurn Pointca 1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Het kind werd gedoopt en ontving de naam Willibrord. Toen het de moederborst niet meer nodig had, werd het toevertrouwd aan vrome mannen om in de Heilige Schriften onderwezen te worden. (Rechts geknield: de kleine Willibrord, begeleid door zijn vader en moeder. Blijkbaar gaat de kunstenaar ervan uit dat zij nog leefde. In het midden abt Wilfrid. Links de monniksgemeenschap van Ripon). — Wilfrid van York1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Ca 1990, glasschilderkunst — Engelmundus van VelzenEchternach

Boven: 1)Door zijn gebed weet Benedictus een gebroken zeef te maken 2) Benedictus ontvangt van Romanus het monnikskleed 3) Benedictus krijgt in zijn grot eten van Romanus Beneden: 1+2) benedictus ontvangt koning Totila 3) Een draak verschijnt aan een monnik die bekoord wordt door weifelmoedigheid. — Benedictus van Nursia< 2000 · Wandschildering · abdij

Boven: 1) Benedictus overwint de bekoring tot onkuisheid door zich in de doornstruiken te werpen 2) Benedictus breekt door zijn zegen een gifbeker aanstukken Beneden: 1) Benedictus laat een fles olie op de rotsen gooien: zij breekt niet 2) Benedictus bevrijdt een dorpeling van de sadistische ariaan Zalla. — Benedictus van Nursia< 2000 · Wandschildering · abdij

Boven: 1) Benedictus ontvangt de jonge Maurus en Placidus 2) Benedictus wijst een monnik terecht die het bidden niet volhield Beneden: 1) Benedictus wekt een boerenzoon ten leven 2) Laatste onderhoud van Benedictus met zijn zus Scholastica, van wie hij vervolgens de ziel in de gedaante van een duif ten hemel ziet stijgen 3) Verschijning van de ziel van bisschop Germanus van Capua, die door een engel naar de hemel wordt gevoerd. — Benedictus van Nursia< 2000 · Wandschildering · abdij

Ca 1990, glasschilderkunst — Marchelm van OldenzaalEchternach

Wigbertus van Fritzlar (2) — Wigbertus van Fritzlarca 1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Ca 1990, glasschilderkunst — Sergius I PausEchternach

Graf met beeld Sint Oranna. — Oranna van BerusEschweiler/Berus

Droom van Wiilibrords moeder: Zijn moeder, een vrome christelijke vrouw, had in haar slaap een merkwaardig droomgezicht. Zij meende aan de hemel een nieuwe maan te zien rijzen, die geleidelijk al maar voller werd. Op het moment dat het een compleet volle maan was, viel deze uit de hemel zomaar in haar mond. Inwendig werd zij er helemaal door verlicht, en een prachtig schijnsel scheen uit haar buik te komen. De volgende dag ging zij met haar droom onmiddellijk naar de vrome, oude priester van het kerkje bij haar in de buurt. Deze vroeg, of zij vannacht gemeenschap had gehad met haar man. Met enige schroom bevestigde zij dat. Daarop antwoordde de oude wijze priester: 'De maan die u hebt gezien in uw droom, stelt het kind voor dat u vannacht hebt ontvangen. Het zal het licht der waarheid laten stralen in de duisternis van het heidendom. De hele wereld zal profiteren van het licht dat hij zal komen brengen in naam van God onze Heer.' Nadat haar dagen vervuld waren, schonk zij inderdaad het leven aan een zoon, juist zoals de oude priester negen maanden tevoren had voorspeld. — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Het kind werd gedoopt en ontving de naam Willibrord. Toen het de moederborst niet meer nodig had, werd het toevertrouwd aan vrome mannen om in de Heilige Schriften onderwezen te worden. (Rechts geknield: de kleine Willibrord, begeleid door zijn vader en moeder. Blijkbaar gaat de kunstenaar ervan uit dat zij nog leefde. In het midden abt Wilfrid. Links de monniksgemeenschap van Ripon). — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

Willibrord ontvangt de kruinschering en treedt in als monnik. — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

'Toen Willibrord drieëndertig jaar was geworden, nam hij het besluit om op die akkers te gaan werken waarvan hij al die tijd gehoord had dat ze wit stonden van de oogst, maar dat er bijna geen arbeiders voor waren. Sommigen zeggen dat hij met elf broeders de oversteek naar het vasteland waagde; anderen vermelden, dat het er twaalf waren. Door de gunstige wind die God liet waaien, zouden ze geland zijn in de buurt van Katwijk. '. (Willibrord kust de grond. Om hem heen de gezellen die behalve ormale bagage ook heilige boeken en reliekkistjes dragen). — Willibrord van Utrecht1953 · Théodore Hanssen, glasschilderkunst · Echternach

'Ze voeren verder de Rijn op en kwamen in Utrecht, toen nog Wiltenburg geheten. Daar trof hij Redbad (of Radboud) de koning der Friezen. Deze wilde niets van Willibrord en zijn gevolg weten.' (Links: Redbad met kroon en dreigend zwaard. Midden: een gezel wordt door een soldaat verwijderd. Rechts Willibrord). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Daarop begaf Willibrord zich naar de Frankische koning Pepijn. Deze stuurde hem door naar Rome met de bedoeling dat hij door de Paus tot bisschop zou worden gewijd.' (Midden: Willibrord. Links: zijn gezellen. Rechts Pepijn die hem ontvangt). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Ewald de Witte ('Ewaldus Albus'), één van Willibrords gezellen. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'In Antwerpen kreeg Willibrord reeds na enkele jaren van de Frank Rohingus een kerkje aangeboden. ' (Midden: Rohingus en zijn vrouw, beiden, met kroon, schenken Willibrord een kerk in Antwerpen: Willibrord heeft een model in zijn handen; ook Rohingus' gemalin). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Vanaf dat moment begon er een rusteloos leven in dienst van de verbreiding van het evangelie.'. (Willibrord preekt. Volgens het bijschrift van de kunstenaar: 'Onder de Friezen.' Dan zou dat dus tegen het verbod van Redbad ingaan!?)) — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Vier dagen voordat Willibrord in Rome arriveerde, kwam een engel paus Sergius in een droom waarschuwen. Hij moest de vriend Gods die onderweg was naar Rome met alle mogelijke eerbewijzen ontvangen. Want deze zou in de toekomst een groot licht zijn voor vele zielen die nu nog in duisternis verkeerden. Wat de heilige man hem, Sergius, ook zou vragen: dat moest hij hem geven. De paus was hierdoor zeer verheugd en ontving Willibrord met blijdschap en talloze eerbewijzen.'. (In het midden- en rechterraam: de negel die paus Sergius bericht geeft. Links wordt de jeugdige Willibrord door de paus ontvangen). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'In 695 ging hij naar Rome, waar hij door paus Sergius I (+ 701; feest 9 september) tot bisschop werd gewijd, waarbij hij de naam Clemens aannam.'. (Midden: Willibrord wordt de bisschopsmijter op gezet. Links en rechts assisisterende bisschoppen. Bijschrift:L 'Année 695') — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Wat de heilige man hem, Sergius, ook zou vragen: dat moest hij hem geven.' (Willibrord ontvangt relieken om er in nieuw te stichten kerken altaren mee in te wijden). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'de toenmalige abt van Echternach, Thiofrid (+ 1110) zou de zaak met de paus in orde hebben gebracht.' (Zo te zien is Thiofrid per boot [naarWalcheren?] onderweg). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Plectrudis (+ ca 725; feest 10 auhgustus), dochter van Irmina'. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Daarop reisde de bisschop door naar Denemarken. Daar ontmoette hij de koning der Denen: Hunger. Ook deze was verhard in zijn heidense godsdienst. En hoewel Willibrord hier alweer met talloze eerbewijzen werd ontvangen, kreeg hij geen voet aan de grond. Slechts dertig jonge mannen wist hij voor zijn idealen te winnen; en die nam hij mee op zijn reis terug naar huis.'' (Willibrord doopt op Helgoland). — Willibrord van Utrecht1953 · Gustav Zanter, glasschilderkunst · Echternach

'Doop Pepijn III' (Pepijn de Derde (ook de Korte), geboren rond 715 als tweede zoon van Karel Martel. Volgens de legende werd hij gedoopt door Sint Willibrord zelf. Tezamen met zijn broer Carloman vanaf 741 hertog van Neustrië, Bourgondië en de Provence. Met toestemming van paus Zacharias in 751 uitgeroepen tot koning der Franken. Huwde met Bertha (ook Bertrada) met de Grote Voet. Bij haar kreeg hij twee zoons: Karel de Grote en Carloman. Herhaaldelijk ging hij de heilige abdis Lioba (f+ 780; feest 28 september) in Tauberbischofsheim om raad vragen. Deze wijze gewoonte werd overgenomen door zijn beide zonen Karel en Carloman. Vooral Karel had groot respect voor haar, wat hem goed uitkwam toen hij na de dood van zijn vader en zijn broer zelf koning werd. Pepijn zou de geschiedenis ingaan als grondlegger van de kerkelijke Staat. Hij stierf in 768. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'De situatie in het land der Friezen keerde zich pas ten gunste van het Evangelie toen Karel Martel aan Redbad en de Friezen een beslissende nederlaag toebracht. Nu trok Willibrord met een aantal gezellen het land der Friezen in en verkondigde het Evangelie.'. (Willibrord zegent Karel Martel) — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Pepijn de Derde: koning. ('Francorum Rex' = 'koninbg der Franken') — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Marteldood Bonifatius (+ 754; feest 5 juni). — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

Gregorius van Utrecht (+ 775; feest 25 augustus) Zoon van Adela en later bisschop van de door Willibrord gestichte zetel van Utrecht. — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Zo wordt daar in talloze plaatsen verteld, dat hij er een bron heeft doen ontspringen of er de kerk heeft gesticht. ' (Doet bron ontspringen) — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach

'Op één van zijn tochten door het Friese land liet hij zijn paarden wat uitrusten en grazen op het land van een rijk man. Maar niet had die rijke man het gezien, of de geest van hoogmoed werd in hem wakker. Hij begon dus hardhandig die paarden de wei uit te jagen. De heilige sprak hem vriendelijk toe: 'Geliefde broeder, doe dat niet. Wij zijn niet gekomen om uw land schade te berokkenen. We hebben alleen maar wat rust nodig. Wij zijn arbeiders in dienst van God. Ook u zult daar profijt van hebben als u ons tenminste wilt helpen. Denk aan wat onze Heer heeft gezegd: "Wie u opneemt neemt mij op, en wie mij opneemt, neemt Hem op die mij gezonden heeft." Loop liever een eindje met ons mee op. En keer dan in vrede naar uw huis terug.' Maar de rijke man wilde de vriendelijke woorden niet aannemen. Integendeel, hij bleef verbitterd: 'U nodigt mij uit om met u op de vrede te drinken? Ik denk er niet aan!'. De heilige man die juist een hap brood had genomen, haalde die uit zijn mond en zei: 'Als u dan niet drinken wilt, dan zal u geschieden naar uw woord: u zult niet meer drinken.' (Willibrord bedreigd door een rijkelandeigenaar) — Willibrord van Utrecht1953 · Jean Barillet, glasschilderkunst · Echternach